28-08-06

Alsmede een keer een gedicht extra van Mariette de kunstenaresse

 

De besparinge van den ondergank

 

 

Hoe ‘t landschap verteert in een zwevende mist

het weder heeft de zwijns uit mijn leven gewist

’t wiere donker en kille en stille in mijn gemoed

en ik kijke met compassie naar die nevelige stoet

van mensen die passeren en wezenloos knikken

en in under haaste juist gelijk ter plekke gaan stikken

de baarmoederhals van d’economië staat wagewijd open

om de kooplustige massa er blindelings in te laten lopen

 

wie zei daar dat centen nie belangerijk waren

dat ’t onozel is voor geld in een kouse te sparen

ikke  Mariette, ik waarschuw en zeg u blijft wakker

en legt op uw portefeuille een indelijkse plakker.

20:15 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

27-08-06

Van de ontvoeringe van de sjakosse van Mariette als tevens van het misverstand

Wegens dat het gisteren niet te doen ware voor een meninge op mijn boek te zetten ben ik aldus een dag te late. Maar het was gisteren Assebroeke kerremesse en alzo ben ik een keer gaan kijken wat er allemale te doen ware en tegen dat ik were thuis kwame was het bijkans een stuk in de nacht vanwege een indelijkse gebeurtenisse op de kerremesse. Wat ware gebeurd?

 

Op een bepaald moment kom ik aan de zeventorentjes Fiene Vrielinck tegen die aldaar een kunsttentoonstelling in aanschouw name. Mariette, zeide Fiene, hebt ge geen goesting om tegare een trappist te drinken op de terrasse? Zo gezegd zo gedaan als dat wij dus nog geen vijf minuten latere waren aangeschoven op de terrasse van menere Raf van de cafétaria. Het was er een krioelinge van jewelste want tevens waren er veel spelende kinderen die van tijden een keer een gat in undere kop stuikten op de slierbane waarachter dat ze met luide kele heel de tereasse op stelten zetten alsook dat de moeders zeiden dat het niet erg ware en het gat een brokke depten met een serviette.

 

Fiene en ikke waren ondertussen een conversatie aangegaan met een aanwezige kunstenaresse die een kunstwerk had hangen op de tentoonstelinge in de oude schure. Het betrefte hier een stilleven van een tulpe in een vaze dewelke meer op een vaginale verschijninge leek maar bon, dat ware de moderniteit binnen de schuilderkunste, gelijk dat die kunstenaresse zeide. Dat mens klapte zodanig luide dat ik mij begoste af te vragen hoe dat ze zij ooit een stilleven koste hebben gemaakt maar de bescheiden waren duidelijk want het hing aan de muur van de oude schure. Er ontspinde zich een brede converseringe tussen de kunstenaressen omdat Fiene aan bloemschikken doet en ikke dus schrijfster van de boek benne en alzo ook als kunstenaressen moeten in beschouwinge moeten worden genomen, gelijk dat madam van de tulpe in de vaze het zeide.

 

Op een bepaald moment zeide ik tegen Fiene dat ik dore moeste want dat ik nog een keer tot aan ’t perretje wilde geraken alwaar Fons zat te wachten in café het gemeentehuis (zonder de binnenband). Ik sta rechte, ik wille achter mijn sjakosse grijpen edoch de stoel waarop ik hem gezet hadde ware leeg. Mijn sjakosse was waarlijks aan een ontvreemdinge onderworpen geworden. Ik heb daar direct heel dat kot op stelten gezet want het gink geen waar zijn van Mariette een berovinge in haar neuze te boren. Menere Raf wiste van nietend en zijn vrouwe van nog vele mindere. De misdaad hadde mij dientengevolge onopgemerkt getroffen door dewelke ik vandeneerste keer met een bloeddruk van 198 zate.

 

Gelukkig mochte ik Fiene haar gsm gebruiken alsmede dat mij lessen nu vreende goed van pas kwamen want ik ware in de mogelijkheid van de politie te bellen. Ik belde naar den 101 en er wiere opgepakt en er wierde mij ook de vraagstellinge voorgeleid van wat dat er nu were scheelde. Ik legde mijn geval uit van de sjakosse en diene wietewaai zegt tegen mij, madam zegt hij, zijt ge zeker van de feiten. Ik bevestigde mijn zekerheden en vroege voor een interventieteam te zenden naar de zeventorentjes teneinde de misdaad op te helderen maar hij begoste met mij te lachen, den onbeleefde klunten oliebrood. Alsook dat hij zeide dat ik het moste gaan aangeven op de bureau zelve en hij legde toe, van geen manieren gespeend zoals blijkte uit zijn maniere van doen.

 

Ik stonde daar. Geen vervoer, geen Fons, geen papieren en geen geld. Voor hetzelfste geld kosten ze mij oppakken voor de uitvoeringe van landloperije. Mariette, zeide Fiene, geen probleem want ik ben met den auto en ik zal u voeren, zeide ze. Dat komt goed uit, zeide die andere kalle, want dan kan ik hier blijven voor mijn stilleven te bewaken. Gelijk dat er dat iemand zoude pakken, zo’n stilleven!

 

Tegen te zessen kwamen wij aan de buro van de politie aan ’t Zand alwaar wij dienden te wachten in een wachtzale die maar een schorte groot ware. Een ure latere, ’t was tons al zevene werde ik naar een buro geleid alwaar ik mijn geval moste voorleggen aan een brokke van een hulpagent die met moeite wiste hoe dat zijn computer werkte. Ten achten ware het verslag van de misdaad beschreven en liet hij een printinge geworden ter ondertekening van mezelven. Fiene gave mij een stylo en ik zette mijn name onder het document van de misdaad.

 

Tegen dat we buiten waren ware het bijkans achtenhalf. Ik zeide tegen Fiene, Fiene zeide ik, zet mij misschiens af aan café ’t Gemeentehuis want Fons zal verzekers in een vreende ongerustigheid verkeren vanwege mijn langdurige afwezigheid.

 

Tegen ten negenen betrade ik aldus het café alwaar er bij Fons van ongerustigheid nog niet tevele sprake ware. Hij stonde aan den toog met grote gesten te discusiëren tegen Valère van Steuntjes over de prijs van een duive die Valère wilde verkopen. Daar sè, zeide hij toen hij mij zage, mijn simpelste duive is daar ook. Heel dat café moste lachen maar ik wiste niet wat er zo geestig aan ware. Maar Fons ware ineens vreende vriendelijk alsook indelijks genereus en vraagde wat ik ginge drinken. Ik ware wel toe aan een slokstje voor de emoties dore te spoelen en ik bestelde een witte Martini dewelke door dikke Dré mij werde uitgeschonken.

 

Ten twaalven zaten we daar nog en ik zeide, Fons zeide ik, ik moet u iets zeggen alsdat mij vandage een misdaad heeft getroffen. Ik vertelde aan Fons wat er mij ware overkomen en ineens begoste Fons stijf luide te lachen en haalde vanuit zijn binnenzak almeddekeer mijn portemonee uit. Ik ware gelijk aan de grond genageld maar Fons zeide dat hij mij portemonee uit mijn sjakosse had gehaald die thuis op den tafel stonde. Ik ware ineens zodanig verblijd dat ik zeide, Fons zeide ik, ik geve een tourné maar Fons zeide ook dat het niet meer gink gaan want dat hij mijn geld alreeds hadde verdaan. Hondervijftig euro had menere verdaan op één achternoene. De gediplomeerden aap!

 

Maar aldus eind goed bijkans al goed en hoe dat een mens toch kan dolen in zijn hoofd als hij peinst van aan een berovinge te zijn blootgesteld geweest binst dat hij gewone vergeten is van zijn sjakosse mee te pakken.

 

Alsook dat ik er mijn vele bezoekers van de boek wille op wijzen dat Mariette een nieuwe foto een plaatsinge dede geworden en het betreft een foto van haarzelve binst dat ze op commissies is in ’t gebuurte. Geniet er allen van, zoude ik zeggen.

18:13 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-08-06

Van het vreende getormenteerde bestaan van Mariette alsook dat Fons were thuis is.

Eerstens zou Mariette een keer willen vertellen dat ze vreende preus is als te mogen verschenen hebben op de boek van menere Borrikieto alsmede vanwege dat op mijn boek een endeke terug de 11000ste bezoeker over de zulle ware getert (van het werkwoord getorten dat komt van terten dewelke het zetten van stappen wille zeggen) wat ervan moeste komen vanwege de rijkelijke inhoudelijkheden van mijn boek, zeide Fons binst dat hij hem vreende zuchtend verzette van bille.

Laten wij immers bij deze vreugdevolle momenten tevens niet vergeten dat Fons were is van de klinieke alwaar dat hij een vreende zware operatie hadde ondergaan aan zijn gat dewelke het toebranden van de derms betrefte vanwege dat zijn speen gestopt moste worden. Alzo wierde de bloedinge aan zijn gat op medische maniere gestopt en dient hij het heden een brokke kalme te doen omwille dat het is voor gebeurlijke verwikkelingen geen kanse te geven, dat de specialist zeide.

Het is een zeer pijnlijke affaire als de doktoors aan uw gat zitten foefelen. Laat mij ten berde brengen dat ik wete waarover ik klap want dat ik zelve indertijd met die affaire van de buize in mijn gat ook vreende afgezien heb binst mijn herstelperiode en aldus proefondervindelijk weet waarover ik klap. Als dat Fons nu ook gezeten is op de binnenband van een opel Kadet die ons ter schenkinge werde gedaan van een kenisse. Het grote verschil is dat ik mij daar indertijd schone rechte op hielde binst dat Fons noois kan stille zitten met het gevolg dat de band regelmatig moet herstoken worden onder zijn gat. En 't is tongs altijd spel en mizerie want het is nog niet al gelijk hoe dat  Fons zijn band ligt.

De grote moeilijkheid met Fons ware altijd zijn geweldige drankzucht alsmede tevens dat hij noois in zijn kot kan blijven. Alsook heden ten dage jeukte zijn gat voor op café te gaan dat het geen name hadde en dat binst dat menere vierendertig aders is toegebrand geweest in zijn gat. Ik zeide ook, Fons zeide ik, ge kunt toch moeilijk op café gaan in een dergelijke medicale situatie maar Fons zeide dat hij ook koste rechte staan aan de contoir. Het zijn van die imaginaties in zijn hoofd die een duidelijkeheid verwerven in de onwetendheid van Fons betreffende zijn eigen lichamelijke situatie alsook dat het geen avance is van daar eentwadde op te zeggen want hij doet hij toch fijn zijn gedacht. Een mens zit daarvoren tongs meer dan een weke aan zijn ziektebedde in de klinieke en menere is met moeite drie dagen thuis en da's te vierklauwen weeral op café.

Vanwege de congé die nog altijd lopende is in verschillende menagen is het indelijks stille in de strate. Vele mensen zijn op reize en ge ziet het ook vanwege dat de geburen dan een keer de busse gaan legen alsook een keer de persiennen op en nere trekken teneinde geen tekenen van afwezigheid te laten geworden voor inbrekers en raamkrakers, gelijk dat het de laatste tijd een gewente is geworden dat menere Danny zeide op het nieuws van de VTM. Danny z'n haar was were vreende schone geleid als hij het zeide wat ook een opmerkinge ontlokte bij Fiene Stake, die hier juist ware binst het nieuws, dat ze ook zeide dat Danny het nog zou mogen vragen met een snak. Gelijk dat Fiene zoude keure hebben van Danny van de VTM.

Van Cindy momenteel nog alsan geen nieuws. Als ik belle naar haar GSM pakt ze noois op en zelve getroost ze haarzelven niet de moeite om mij een inlichtinge omtrent haar situatie in de villa te laten geworden. Ik zitte dus zonder nieuws van die gloeiende treze! Een mens is daar toch dikkels mee bezig want 't is u dochter maar schijnbaar heeft ze zij dat niet nodig van mij een keer te contacteren. Fons zegt dan dikkels al lachende weg dat we het wel gaan horen als haar blomme afgeschoten is maar ik zeide ook, Fons zeide ik, de tijd voor kluchten van die strekkinge is heden misplaatst en zal ook morgen zijn weg naar mijn lachrimpels niet vinden. Alsmede dat ik maar wille zeggen dat ik het ook liever anders hadde gezien.

Vanavond gaan we misschiens een keer naar de wijkfeeste aan 't Perretje alwaar zich dezen avond een gebuurtefeeste voltrekt alsook met een BBQ. Fons zeide evenwel in een overweginge dat het nog te zien is hoe dat hij zich gaat voelen want dat hij ook zeide dat hij niet vele goeste hadde om in zijn toestand vele te vieren. Op café gaan is geen probleem voor menere maar voor een keer t'hope met zijn vrouwe, dewelke het hier mijzelve hetende mariette betreft, zal het were een ander paar mouwen zijn. Maar als het tijd zal zijn voor zijn gat in te wrijven met de zalve die hem voorgeschreven ware van de specialist zal Mariette wel weer wel zijn.

Is dat bij ulders ook dikkels azzo dat ge soms peinst wat dat ge eigenlijk in uw eigen kot loopt te doen omdat er u van heel de menage gelijk geen mens nodig heeft? Of is dat juiste maar hier?

18:26 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

12-08-06

Van de harde note die Mariette moet kraken en het vierwerk in Fons zijn achterste

Beste lezeressen en lezers van de boek van Mariette. Alweer een week verstreek als wanneer dat Mariette u haar laatste meninge op de boek liet geworden. Het is heden een uur van vrijdag op zaterdag en zoals de belofte zich liete geworden gink ik verslaggevinge doen van de gebeurtenissen alhier. Momenteel doet het buiten vreende lelijk alsook dat het een onwere is voor schuw van te zijn. Vele ontaarde bliksemschichten verluchten de monteure van mariette haar bril en de donderdslagen doen mij vele ansgtige momenten doorstaan in ons huizeke alwaar momenteel een wurgende eenzaamheid is nedergedaald vanwege dat Fons in de klinieke ligt en dat Cindy haar intrek heeft genomen in een vreende grote villa in Herstberge bij menere Hervé die een brokke marktleider is van de palen en zeide aan Cindy dat ze de blomme van zijn leven ware en dat alles binst dat zijn vaze veertig jaar ouder is dan haar blomme. Het is met andere woorden grote liefde van zijn kant. Ik zeide nog, Cindy zeide ik, waarom mijn herte geselen met zo'n oude riekere maar Cindy zegde ook dat hij zo rijke is als de zee diepe is.

Fons is van woensdag binnen en ze hebben zijn derms moeten toebranden met een aarsbrandere, gelijk dat de specialist Chi Twin Loan zeide in vreende gebrekkig nederlands (vanwege dat het een specialist uit Vietnam is gelijk voor te zeggen dat er hier gene genoeg rondlopen) dat ik het bijkans niet hadde verstaan vanwege zijn gebrekkige tale. Ik peinsde eerste dat Fons in een coma lage maar later ware het een misverstand en lage hij met een stoma gelijk dat ze zeiden. Ge moet daarvoren zo oud zijn geworden, zeide fons, voor u mest te moeten maken in een plastieken zak maar ik zeide, Fons zeide ik, weest blijde dat ge nog leeft na zo'n inferno in uw gat maar Fons verzonk in een blèitinge gelijk een klein kind als dat het allengs duidelijk wierde dat er niet meer tegen te klappen ware. Fons hadde een instortinge van jewelste en er is nog niet veel verbeteringe in zicht want vandage ware hij er gelijk nog niet deure.

Ik zitte dus iederen dag bij Fons van ten achten 's nuchtens tot ten tienen 's avonds en als ik dan naar huis rijde met mijn velo dan is het alreeds donker en meestal regent het. Alsook vandage en ik was nat tot op mijn vel toen ik de eigen woninge bereikte als dat Fiene Trompe ook zeide, maar Mariette algelijk hoe dadde gij geen regenfrak aandoet, dat ze zeide maar ik zeide ook, Fiene zeide ik, het leven is te droevig voor achter een regenfrak te tasten als u vent met een stoma ligt. Waarop dat Fiene mij via een bescheiden buiginge condoleerde omdat ze peinsde dat hij dood lage, de gloeiende kalle.

Het ware vaneigens ook vreende triestig voor Mariette als dat zij geen boodschappen van medeleven in verband met haar toestand konde verkrijgen via de boek omdat de lezers van de boek maar halve wisten wat dat er allemale aan 't gebeuren ware met Fons dit ook vanwege de strategië van maar ene keer te weke meer te posten. Maar gelukkig heb ik seffens mijn 10.500ste bezoeker van de boek en ik beseffe ook dat het voor Mariette een ere is voor zovele mensen te mogen kennen die met mij begaan zijn.

Ik hope van ganser herte dat ik volgende weke een meer opgewektere meninge zal kunnen produceren want mijn gemoed is momenteel danig verzwaart dat het gelijk is gelijk dat ik 180 kilo wege. Tot tenaaste weke, dierbare bezoekers van de boek van Mariette.

 

ENNE, OOK AL ZIT MARIETTE IN DE PUREE

EEN STEMME MAAKT HAAR STIJF TEVREE

 

 

01:28 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

05-08-06

Van het verder bestaan van de boek en de tijdslijne van er eentwadde op te zetten (op de boek, niet op Mariette hahahahahaha)

Alsook vandage een meninge van praktische overweginge aangaande het verders bestaan van de boek van Mariette en van maar ene keer per weke meer te posten. Als dat het dus voor te zeggen is dat het verzekers de zaterdag zal zijn dat Mariette een meninge zal zetten of eentwat uiteen zal doen van de strate omdat ze dan azzo de vrijdag met haar haar kan gaan naar Xantippe;

Fons deelt tevens mede dat hij qua fotografistische bijdragen hem zal moeten beperken tot een bijdrage van ene keer te jare want dat hij ook zegt dat er daar indelijks veel werkt in kruipt in de fotografistische vastlegginge der feiten;

Naaste weke zal ik verzekers al een uiteenzettinge kunnen doen van dat Cindy eentwadde gevonden heeft voor allene te gaan wonen want ze staat op eentwadde maar ze wilde er gelijk nog niet tevele van zeggen. Maar een moederkloeke voelt dadde dat haar jongkskes met een ei gereed zitten. Dit in grote tegenoverstellinge van Fons die gerust is in den Here. Fons zal trouwens verzekers naar de klinieke moeten voor een totaalbehandelinge van zijn speen want het stopt niet van spetteren de laatste weke. Ge zoudt de tegelkes in 't vertrek moeten zien, 't zijn gelijk schandalen. Ik verslijte daar een dweil per weke op en de specialist zeide ook dat het azzo toch ook niet meer konde zijn met Fons zijn bloedinge aan de aars, gelijk hij het zo deftig zeide. Fons zegde, zeg maar mijn gat, zeide Fons, ge zult u mond niet scheuren. En azzo wacht Fons een interneringe in de St Lucas klinieke.

Maar ook daar zal Mariette meer duidinge rond kunnen verschaffen als het te naaste weke zaterdag is want Fons moet woensdag binnen. Hij zit volgens de specialist met een aars die niet kan wachten. Azzo zeide hij vandenochtend: benne'k ik nie beroemd, zeide hij, mij gat is algelijk bekend. Ge moet niet vragen hoeveel hij er alreeds weer achterovergeklaaid hadde voor zo'n dommigheden uit te kramen want ik zeide ook, Fons zeide ik, uw gat is een levensnoodzakelijk orgaan en er valt daar niet mee te lachen.

 

ONDERTUSSEN

NIET VERSAGEN

VAN UW STEMME

NAAR MARIETTE

TE DRAGEN

17:45 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

03-08-06

de strategistische veranderinge van de boek van Mariette

Beste lezers en lezeressen van de boek,

Het is alhier Mariette die tot junder klapt en wel om junder in te lichten over de nieuwe strategische wendinge die zich gaat voordoen op de boek van de meninge van Mariette. Van de boek is het al een eindeke duidelijk dat ik, Mariette, mij zal moeten beperken voor mijn meninge te geven omwille van medische en andere redens en dat de specialisten ook zeggen dat het beter ware voor ene keer in de weke een keer eentwadde te schrijven. Alsook dat overbelastinge hem niet allene op mijn herte maar tevens ook op mijn heupe kan zetten en dat het daardoor is dat ik de laatste tijd van tijd gewoon omme val. Een stok ware de reddinge en Mariette loopt nu dus met een stok alsmede dat het ferme gemakkelijk is voor in 't passeren in den hof ook antijden een keer een pruime van de boom te slaan. Vroeger koste 'k ik daar noois aan.

Fons wilde vandeneerste keer zo'n looprek in mekaar steken maar ik zeide ook, Fons zeide ik, we gaan beginnen bij 't begin en een stok zal, peinze'k, al ruim volstaan. Ik heb aldus een stok verkregen bij de CM dewelke bruin is van kleur alsook dat er een indelijkse lelijke sticker ophangt (groen en wit) van de ziekenbond waardoor dat ik mij dikkels meer een levende reclame voele voor de christelijke mutualiteiten dan dat ik mij een gehandicapte vrouwe voel. Maar Fons zegt ook, Mariette zegt hij tons, het is algelijk voor nietend uwen stok, zegt hij. Ik antwoordde daarop zo zere als tellen wat dat hij er zou van peinzen mochte er zo'n sticker op zijn bril hangen waarop dat Fons dan zegde dat die sticker tongs verzekers voor zijn ogen zoude hangen en dat hij bijgevolg geen fluite meer zou zien. En ik zeide er nog tevens bovenop dat hij met zijn bril geen pruimen konde afslaan maar Fons verstond mijn vergelijkinge gelijk niet te danig goed maar het is dan ook triestig gesteld met Fons zijn fijne humor.

Een triestige belevinge trefte ook onze menage in de vorm van een gebeurtenisse tijdens de visvangst van Fons die met Klakske Callens was gaan vissen maar dat Fons dat nog noois gedaan hadde waardoor dat het zijn eerste keer ware. Wat gebeurt. Klakske legt uit aan Fons hoe dat hij zijn lancéé moet smijten en toogt het voor. Hij toogt het verzekers drie keren voor en tongs was het aan Fons. De mijnen pakt die lancéé, smijt zijn lijne in het water en op dat moment vliegt zijn trouwring in de Damse vaart. Het huwelijk ware dus als 't ware ritueel aan zijn einde gekomen door deze tragische gebeurtenisse. Klakske Callens zeide dat Fons er beter mee zou stoppen want benevens zijn trouwring lag ook de visbak met toebehoren in de vaart (Fons veel te geweldig met zijn voetzettinge) en zeide tevens dat hij een vergoedinge van Fons wenste te verkrijgen vanwege dat er kostelijk tuig in die bak zate. Fons zeide dat hij zijn kloten konde kussen waardore dat het nu gloeiende rüze is tussen beide partijen.

Alsook dat Cindy klapt van allene te gaan wonen. Madam is het beu voor alsan te moeten zeggen vanwaar ze zo late komt. Ik zeide, Cindy zeide ik, het is toch normaal dat de ouders zich een bekommeringe laten geworden als de dochter ineens vier dagen naar haar kot niet komt waarop dat ze zeide dat ze geen kind meer ware. Fons klopte op den tafel en zeide dat ze koste terten waarop dat Cindy zeide dat ze algelijk eerst eentwadde zoude moeten vinden. Er volgde een opeenvolginge van verwijten weg en were en op den duur was het zwaar spel in de menage en pakte Fons zijn velo en trapte het af. En azzo is het overals eentwadde.

13:07 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |