15-07-06

dat het tevens eentwadde te zeggen ware als we daar waren ook

Als zodoende kwamen wij uitgeput aan de ingang van het Minnewaterpark alwaar wij eerst vanal twee dagkaarten kochten aan een vriendelijke mens die al een brokke door zijn haar zat vanwege de mizerie binst de verkoop. Alles was afgezet met schetten en ijzeren hekkens verzekers voor de terroristen tegen te houden. Ge zoude van verre moeten komen om een bomme binnen te smokkelen want tevens mijn kaba werde aan een onderzoek onderworpen. Het ware gelijk een spookkot op de kermesse want boven den ingang zaten gieren naar de bezoekers te kijken. Het gink hier om beesten in papier marché maar algelijk zagen ze er gevaarlijk uit. In plekke van onze kaarte die wij moesten afgeven kregen wij nu azzo een brokke van een armbandje rond de pols ter herkenninge van de betalinge. Fons kwam een brokke spuigachtig binst dat ze zijn bandje met een indelijkse tange toe duwden wat de vergelijking met een middeleeuws foltermachine gerust konde weerstaan (die machine voor toe te duwen). Eind goed al goed en wij naar binnen alwaar het een gewriemel van jewelste was en Fons er ineens op slag were dore ware mede door al dat jonk vrouwvolk dat er niet voor terug deinsde voor met heel under santaboetiek open en bloot te lopen.

Fons dus were in zijn element en steke rechte naar een dranktente alwaar bleek dat het met bons ware. Gelukkig het kraam juist ernevens en Fons met grote manieren achter voor 100 euro bons. Ik vroege of dat nu nodig ware voor azzo geweldig te zijn maar Fons zeide ook dat ge beter te veel hebt dan tekort. Hij vroege wat ik wilde drinken en ik zeide dat ik wel een keer een pinte zoude drinken omdat ik dorstig ware van de lange wandelinge door het stad. Vijf minuten later staat Fons daar were met twee pinten in zijn handen en met een lippe tot aan de grond. Ikzeide, Fons, zeide ik, scheelt er eentwadde? 't Kwam uit dat ze geen trippels verkochten alsook geen bruine streekbieren en Fons zeide ook, in waffere gat zitten wij hier, ze schenken hier ulderen drank in plastieken bekers, zeide hij. Hij ware nog niet te danig in zijn element.

We stonden wij daar een beetje rond te kijken maar er gebeurde daar nietend anders dan jonk volk die stonde te drinken en te eten. Fons hadde zijn werk voor naar de mokken te loeren (plastieken bekers of geen plastieken bekers) maar ik begoste mij stierlijk te vervelen als dat ik ook zeide dat het geen vetten was. Bwah 'k weet ik dat azzo nog niet, zeide Fons binst dat hij een jonge vrouwe van verzekers een andere origine aan 't bekijken ware met een tatoo rond haar naffele voorstellende de zonne alsmede een bikinibroekstje in pantermotief. Ze smoort verzekers ook pantersigaren, zeide Fons.

Ondertussen vroege ik mij af alwaar het podium zich zoude bevinden maar ik koste geen plekke bespeuren alwaar een verheffinge ware. Fons zijn pint was alreeds ledig en hij gink hem een nieuwe halen zeide hij. Zie mij nog were, zeide hij en hij lachte naar dedeze met haar tatoe maar zijn haring bakte niet want ze draaide haar met haar rugge naar Fons alsmede voor duidelijk te maken dat ze aan ander gerief dan Fons konde geraken. Ik vroege aan een bende jongelingen alwaar het podium ware en het bleek dat we er nog niet waren maar dat we over een brugge moesten alwaar we tongs eindelijk in 't park zelve zouden zijn alwaar de festiviteiten zich afspeelden. Ik me aldus op een bankstje gezet in afwachtinge dat Fons were kwame. Een half ure heb ik daar zitten wachten en ik ware al bijkans doof geworden vanwege een brokke van een dweilorkestje dat in het hoveke rond de kleerkraampjes hadde post gevat en nie anders deed dan trommelen op blekken dingen. Menslief wat een lawijt!

Ineens stonde Fons daar were en hij zeide dat hij er helegangs gereed voor ware en hij duwde nog een pinte in mijn handen en ik peinzde in mijn eigen ik zal hier moeten opletten of ik ben hier anders seffens zo zat als een kanon. Wij t'hope die brugge over en het park binnen. Fons liet een blijk van goedkeuringe geworden toen hij zage dat er in 't park zelve ook twee biertenten waren alwaar een bestellinge konde worden gedaan. We waren nog niet heel aan d'eerste tente of Fons zeide dat we ons misschien een ende kosten zetten en een keer eentwadde konden drinken voor op onze positieven te komen.

Fons gink achter pinten en ik zette mij nere zonder kijken en ik zette me gedimme te kloefe op een halve zak frieten met mayonaise die daar nog lage op de banken. Heel mijn Indische rok in plekken. Ik ware proper. Geluk van god ware er daar een ende verder een wc in een huizeke alwaar Mariette zich koste fatsoeneren aan de rok. Ge zage het bijkans niet meer zei de wc madam alsmede dat ze zeide dat het dan een euro ware. Als ik were aan de terrasse kwame zat Fons in klappenance met een zwarte mens en hoe dat ze malkaar verstonden ware een raadsel want die mens klapte een mengelinge van Frans en Swahili en Fons zat te zwatelen in 't Brugs. Ik zeide, Fons, zeide ik, ge gaat hier algelijk niet heel den achternoene op u gat pinten zitten drinken waarop dat Fons vroeg wat dat hij anders moeste doen. Laat ons een keer tot aan 't podium gaan, zeide ik, en aldus geschiedde. Wij wandelden naar het podium en daar was een groep aan het spelen dewelke een naam hadde voor uw mond te scheuren als ge het uitspreekt dewelke ware Tiken Jah Fakoly. Fons maakte hem vandeneerste keer vreende belachelijk door te staan schudden met zijn gat gelijk enen van twintig. Maar was het zijn bril of wat het ook ware maar nog geen vijf minuten latere stond er een negerinne nevens hem die goed besteld ware van poten en oren alsook mede met haar gat te schudden en dat ze van tijden met haar heupe tegen Fons zijn heupe duwde. Fons hadde duidelijk verse keure en hij wier allengs driestiger. Ik zeide tegen die vrouwe, madam, zeide ik, laat hem gerust want anders magge ik hem morgen were inwrijven met algipan aan zijn rugge waarop zij zeide, bueno tikotto mwamba restal... ik ware vandeneerste keer mijn asem afgesneden.

Achter het optreden zeide Fons dat hij honger hadde en dientengevolge moesten we were over de brugge voor aan eten te geraken. Ge moogt ervan zeggen wat ge wilt, maar 't blijft toch een tsjolinge, zo'n festival. Toen we eindelijk aan de eetstanden waren (Fons ondertussen nog twee pinten uitgekuist in 't passeren van de bar aldaar) gingen wij naar het kraam van de stoepa alwaar ge een macrobiotische schotel konde verkrijgen dewelke lekker en voedzaam ware alhoewel Fons daar anders over peinsde en zeide dat hij liever een zak frieten met een lookworst hadde. Elk zijn gedacht, zeide ik en aldus ging Fons achter frieten binst dat ik de macrobiotiek bestelde. Fons kwame were met zijn frieten en we zetten ons aan een tafeltje voor op 't gemak te eten en ’t was azzo gelijk een moment van groot geluk en dat ik mij jeunde voor daar azzo een keer t’hope te zitten.

En tongs was het de toer aan de groep waarvan dat Cindy gezeid hadde dat we zekers moesten gaan kijken want ’t was aan Zita Swoon en wij dus were naar het park alwaar wij dezelfde plaatsen inpakten op aanradinge van Fons maar hij trok een lippe omdat die negerinne van daarjuiste niet meer te bespeuren ware. Diene mens die zingde hadde drie voornamen en het waren Stef, Kamiel en Karel. Ik peinsde wat gaan we nu hebben want Karel kwame op met een soorte kleed op zijn bloot lijf waaronder dat hij een rode broek droege. De muziek was vreende schone alsook tweetalig en een keer in ’t engels en een keer in ’t frans en op ’t moment dat ze ‘de quoi a besoin l’amour’ speelden hebben Fons en ikke een keer een rondedanske gedaan tot jolijt van de omstaanders die peinsden dat we eentwadde gesmoord hadden omdat we zoveel leute hadden maar Fons hadde nog geen sigare aangeraakt. Fons zijn asem veusde wel naar diene lookworst maar ‘k hebbe van nietend gebaard voor de leute niet te bederven.

Maar ’t was nog niet gedaan achter zita swoon maar ‘k zal dat dan morgen vertellen want nu moete ‘k ik naar mijn bedde want ’t is al twee nachten da’k geen oge toe doe van d’hitte. Bedankt aan de bezoekers van mijn boek en ik zoude ook durven vragen van voor mij te stemmen want ik ben ingehaald in de lijste van de blog40 verzekers omda’k de laatste tijd alsan maar minder stemmen moge ontvangen van mijn fans waarvan dat Fons ook zeide dat mijn populariteit aan ’t zakken was op tinternet van de boeken.

23:51 Gepost door Mariette Courgette in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

1.maal,per etmaal t is dat wij maar éénmaal ,per etmaal mogen stemmen,en dat die daar,
daar erg streng op zijn...
wat je ook probeert om het vaker te doen,ze trappen er niet in,of t nu midden in de nacht is ,of nie...



Gepost door: gewebkijk | 16-07-06

Cactus festival
Mariette,

als ik dat zo allemaal lees is dat toch geen werk dat een oude kwezel zoals gij naar zo een festival gaat. Van Fons kan ik dat begrijpen, dat verruimt zijn geest en werkt stimulerend voor zijn hormonen maar de brave man zal zich geschaamd hebben met gij daarbij. Trouwens naar ik vernomen heb zouden ze muilentrekker Hippoliet uit het festival verwijderd hebben omdat hij geen enkele vrouw met rust kon laten. Het is geweten dat hij na twee pinten handtastelijk wordt en vrouwen met serieuze rondingen beter uit zijn buurt blijven, de geile bok!

Gepost door: Meester Wim | 16-07-06

)))) romantiek op het cactusfestival....samen eten, samen dansen...'t Leven kan ook schone zijn met uwen Fons hé Mariette.
nog nen hele schone zondag voor jullie!!

Gepost door: dingske | 16-07-06

een belevinge algelijk, marjetje op t cactusfestival, das me nogal iets hè!K zen content voor u dt ge een keertje geluk voeldege..

Gepost door: Little Witch | 17-07-06

2 stemmers mariette,dat ik nu na stem 396,ook stem 398 moet zetten...
stemt mij toch enigzins ongerust..!
straks,moet ik hier ook nog het licht uitdoen sávonds...
groet uw

Gepost door: gewebkijk | 26-07-06

De gastvrouwe zijzelve Het is een vreselijke gebeuringe, menere van de webkijk, maar mijn popularitiet is in een dalinge terechte gekomen dat ge er moeilijk nog nevens kunt kijken alsmede dat het vreende opvalt. Alsook dat ik mede van de warmte dat ik bijkans geen meningen meer op mijn boek kan zetten vanwege dat ik alle keren begunne te draaien als ik schrijve in zo'n warmte. Het is zelfs al zoverre gekomen dat ik er aan peinze voor mijn boek te sluiten en te stoppen met mijn meningen.

Gepost door: Mariette Courgette | 26-07-06

De commentaren zijn gesloten.